۷۰۱ _ إنّ اللَّه تعالى رفیق یحبّ الرّفق و یعطی علیه ما لا یعطی على العنف.

خداوند ملایمست و ملایمت را دوست دارد و بوسیله آن چیزها میدهد که بوسیله خشونت نمى دهد.

۷۰۲ _ إنّ اللَّه تعالى سائل کلّ راع عمّا استرعاه، أحفظ ذلک أم ضیّعه حتّى یسأل الرّجل عن أهل بیته.

خداوند از هر کس در باره زیر دستش میپرسد که آیا آن را نگهداشته یا ضایع گذاشته است تا آن جا که از مرد در باره اهل خانه اش پرسش میکند.

۷۰۳ _ إنّ اللَّه تعالى طیّب یحبّ الطّیب نظیف یحبّ النّظافه، کریم یحبّ الکرم، جواد یحبّ الجود فنظّفوا أفنیتکم و لا تشبّهوا بالیهود.

خداوند خوشبو است و بوى خوش را دوست دارد، اکیزه است و پاکیزگى را دوست دارد بزرگوار است و بزرگوارى را دوست دارد بخشنده است و بخشش را دوست دارد پس جلو خانه هاى خویش را پاکیزه سازید و مانند یهودان مباشید.

۷۰۴ _ إنّ اللَّه تعالى عفوّ یحبّ العفو.

خداوند بخشنده است و بخشش را دوست دارد.

۷۰۵ _ إنّ اللَّه تعالى عند لسان کلّ قائل فلیتّق اللَّه عبده و لینظر ما یقول.

خداوند مراقب زبان هر گوینده ایست بنده باید از خدا بترسد و بنگرد که چه میگوید.

۷۰۶ _ إنّ اللَّه تعالى غیور یحبّ الغیور.

خداوند غیرتمند است و مرد غیرتمند را دوست دارد.

۷۰۷ _ إنّ اللَّه تعالى قد حرّم على النّار من قال لا إله إلّا اللَّه یبتغی بذلک وجه اللَّه.

خداوند هر کسى را که بگوید لا اللَّه الا اللَّه و از این سخن جز خدا منظورى نداشته باشد بجهنم حرام کرده است.

۷۰۸ _ إنّ اللَّه تعالى کتب الحسنات و السّیّئات ثمّ بین ذلک فمن همّ بحسنه فلم یعملها کتبها اللَّه تعالى عنده حسنه کامله فإن همّ بها فعملها کتبها اللَّه عنده عشر حسنات إلى سبعمائه ضعف إلى أضعاف کثیره، و إن همّ بسیّئه فلم یعملها کتبها اللَّه عنده حسنه کامله فإن همّ بها فعملها کتبها اللَّه سیّئه واحده و لا یهلک على اللَّه إلّا هالک.

خداوند نیکى ها و بدیها و چیزهائى را که میان آنهاست رقم زد هر کس انجام نیکى را در دل گیرد و انجام ندهد خداوند براى او یک نیکى کامل رقم زند و اگر در دل گیرد و انجام دهد خداوند ده نیکى تا هفتصد برابر و بیشتر رقم زند و اگر بدى اى را در دل گیرد و انجام ندهد خداوند آن را نیکى کامل رقم زند و اگر در دل گیرد و انجام دهد خداوند فقط یک بدى رقم میزند، بنا بر این هر که در پیشگاه خدا هلاک شود سزاوار هلاک است.

۷۰۹ _ إنّ اللَّه تعالى کتب علیکم السّعی فاسعوا.

خداوند کوشش را بر شما مقرر داشته است پس بکوشید.

۷۱۰ _ إنّ اللَّه تعالى کتب الغیره على النّساء و الجهاد على الرّجال فمن صبر منهنّ إیمانا و احتسابا کان لها مثل أجر الشّهید.

خداوند رنج هوودارى را نصیب زنان و جنگ را قسمت مردان قرار داد هر زنى از روى ایمان و در انتظار پاداش خدا بر رنج هو و دارى صبر کند ثواب شهید دارد.

۷۱۱ _ إنّ اللَّه تعالى کتب على ابن آدم حظه من الزّناء أدرک ذلک لا محاله، فزنا العین النّظر، و زنا اللّسان المنطق و النّفس تمنّى و تشتهی و الفرج یصدّق ذلک أو یکذّبه.

خداوند بر آدمیزاد قسمتى از زنا رقم زده است که ناچار مرتکب آن مى شود، زناى چشم نگاه نارواست و زناى زبان سخن بیجاست نفس آرزو میکند و میخواهد و عورت آن را راست یا دروغ میسازد

۷۱۲ _ إنّ اللَّه تعالى کریم یحبّ الکرم.

خداوند بزرگوار است و بزرگوارى را دوست دارد.

۷۱۳ _ إنّ اللَّه تعالى لا یحبّ الفاحش المتفحّش و لا الصّیّاح فی الاسواق.

خداوند مردم بد گو و بد زبان و بانگزنان در بازار را دوست ندارد.

۷۱۴ _ إنّ اللَّه تعالى لا یحبّ الذّوّاقین و لا الذّوّاقات.

خداوند مردانى را که مکرر زن بگیرند و زنانى را که مکرر شوهر کنند دوست ندارد.

۷۱۵ _ إنّ اللَّه تعالى لا یظلم المؤمن حسنه یعطی علیها فی الدّنیا و یثاب علیها فی الآخره و أمّا الکافر فیطعم بحسناته فی الدّنیا حتّى إذا أفضى إلى الآخره لم تکن له حسنه یعطى بها خیرا.

خداوند هیچ یک از کارهاى نیک مؤمن را از قلم نمى اندازد و در دنیا و آخرت پاداش آن را مى دهد؛ ولى کافر در دنیا بوسیله کارهاى نیک خود روزى میخورد و همین که بآخرت رسید کار نیکى ندارد که بوسیله آن پاداش یابد.

۷۱۶ _ إنّ اللَّه تعالى لا یعذّب من عباده إلّا المارد المتمرّد الّذی یتمرّد على اللَّه و أبى أن یقول لا إله إلّا اللَّه.

خداوند از بندگان خود جز سرکش مغرورى را که از اطاعت خدا سرکشى کند و از گفتن لا اله الا اللَّه امتناع دارد عذاب نمى کند.

۷۱۷ _ إنّ اللَّه تعالى لا یقبل من العمل إلّا ما کان له خالصا و ابتغی به وجهه.

خداوند از عبادت ها جز آنچه خاص او باشد و بخاطر او انجام گیرد نمیپذیرد.

۷۱۸ _ إنّ اللَّه تعالى لا یقدّس أمّه لا یعطون الضّعیف منهم حقّه.

خداوند ملتى را که حق ضعیفان خود را نمیدهند، تقدیس نمیکند.

۷۱۹ _ إنّ اللَّه تعالى لا ینظر إلى صورکم و أموالکم و لکن ینظر إلى قلوبکم و أعمالکم.

خداوند بصورت ها و اموال شما نمینگرد، بلکه بدلها و اعمال شما مینگرد.

۷۲۰ _ إنّ اللَّه تعالى لا ینام و لا ینبغی له أن ینام یخفض القسط و یرفعه، یرفع إلیه عمل اللّیل قبل عمل النّهار و عمل النّهار قبل عمل اللّیل حجابه النّور، لو کشفه لأحرقت سبحات وجهه ما انتهى إلیه بصره من خلقه.

خداوند نمیخوابد و خواب بر او روا نیست قسمت کسان را پائین مى آورد و بالا میبرد عمل شب را پیش از عمل روز و عمل روز را پیش از عمل شب بسوى او بالا مى برند، پرده او نور است و اگر پرده بردارد جلوه روى او همه مخلوقاتى را که چشم بر او میگشایند خواهدسوخت.

۷۲۱ _ إنّ اللَّه تعالى لا یهتک ستر عبد فیه مثقال ذرّه من خیر.

خداوند وقتى پرده بنده اى را که یک ذره نیکى در او باشد نمیدرد.

۷۲۲ _ إنّ اللَّه تعالى لمّا خلق الدّنیا أعرض عنها فلم ینظر إلیها من هوانها علیه.

خداوند وقتى دنیا را آفرید روى از آن بگردانید و چنان در نظر خدا ناچیز بود که بر آن ننگریست.

۷۲۳ _ إنّ اللَّه تعالى لمّا خلق الخلق کتب بیده على نفسه أنّ رحمتی تغلب غضبی.

خداوند وقتى خلق را بیافرید بر خویش مقرر داشت که رحمت من بر خشم من غلبه خواهد یافت.

۷۲۴_ إنّ اللَّه تعالى لم یخلق خلقا هو أبغض إلیه من الدّنیا و ما نظر إلیها منذ خلقها بغضا لها.

خداوند مخلوقى که در نظر او مبغوضتر از دنیا باشد نیافریده و از بس آن را دشمن دارد از هنگام آفرینش بر آن ننگریسته است.

۷۲۵ _ إنّ اللَّه تعالى لم یبعثنی معنّتا و لا متعنّتا و لکن بعثنی معلّما میسّرا.

خداوند مرا اشکال گیر و اشکال تراش نفرستاده بلکه آموزگار و آسانگیر فرستاده است.

۷۲۶ _ إن اللَّه تعالى لیؤیّد الإسلام برجال ما هم من أهله.

خداوند اسلام را بمردانى که مسلمان نیستند یارى میکند.

۷۲۷_ إنّ اللَّه تعالى لیحمی عبده المؤمن من الدّنیا و هو یحبّه کما تحمون مریضکم الطّعام و الشّراب تخافون علیه.

خداوند چون بنده مؤمن خود را دوست دارد او را از دنیا پرهیز میدهد چنان که شما مریض خود را از بیم مرض از خوردن و نوشیدن پرهیز میدهید.

۷۲۸_ إنّ اللَّه تعالى لیدفع بالمسلم الصّالح عن مائه أهل بیت من جیرانه البلاء.

خداوند بخاطر مسلمان پارسا بلا را از صد خانه همسایه او دفع میکند.

۷۲۹ _ إنّ اللَّه تعالى لیعجب من الشّاب لیست له صبوه.

خداوند جوانى را که جوانى نمیکند بدیده تحسین مینگرد.

۷۳۰ _ إنّ اللَّه تعالى لینفع العبد بالذّنب یذنبه.

گاه باشد، خداوند بنده را به گناهى که میکند منتفع مى سازد.

۷۳۱ _ إنّ اللَّه تعالى محسن فأحسنوا.

خداوند نیکوکار است شما نیز نکوئى کنید.

۷۳۲ _ إنّ اللَّه تعالى مع القاضی ما لم یحف عمدا.

خداوند تا هنگامى که قاضى از روى عمد ستم نکند یار اوست.

۷۳۳ _ إنّ اللَّه تعالى مع الدّائن حتّى یقضی دینه ما لم یکن دینه فیما یکره اللَّه.

خداوند یار قرض دار است تا قرض خود را بپردازد بشرط آنکه قرض وى بر خلاف رضاى خداوند نباشد.

۷۳۴ _ إنّ اللَّه تعالى وضع عن أمّتی الخطاء و النّسیان و ما- استکرهوا علیه.

خداوند خطا و فراموشى و اضطرار را بر امت من بخشیده است.

۷۳۵ _ إنّ اللَّه تعالى وکّل بالرّحم ملکا یقول أی ربّ نطفه، أی ربّ علقه، أی ربّ مضغه، فإذا أراد اللَّه أن یقضی خلقها قال أی ربّ شقیّ أو سعید؟ ذکر أو أنثى؟ فما الرّزق فما الأجل؟ فیکتب کذلک فی بطن أمّه.

خداوند بشکم مادر فرشته اى گماشته است که میگوید خدایا اکنون نطفه است، خدایا اکنون علقه است، خدایا اکنون مضغه است، وقتى خداوند خواست خلقت او را کامل کند گوید خدایا بدبخت یا خوشبخت؟.. نر یا ماده؟ روزى و عمر او چیست؟.. و بهمین طریق در شکم مادر او رقم میزند.

۷۳۶ _ إنّ اللَّه تعالى یباهی بالشّاب العابد الملائکه، یقول أنظروا إلى عبدی ترک شهوته من أجلی.

خدا بجوان عابد بر فرشتگان مباهات میکند و میگوید بنده مرا بنگرید که بخاطر من از تمایلات خود چشم پوشیده است.

۷۳۸_ إنّ اللَّه تعالى یبغض الطّلاق.

خداوند طلاق را دشمن دارد.

۷۳۹_ إنّ اللَّه تعالى یبغض الغنیّ الظّلوم و الشّیخ الجهول و العائل المختال.

خداوند ثروتمند ستمگر و پیر نادان و فقیر متکبر را دشمن دارد.

۷۴۰ _ إنّ اللَّه تعالى یبغض المعبّس فی وجوه إخوانه.

خداوند کسى را که در مقابل برادران خود عبوس باشد دشمن دارد.

۷۴۱ _ إنّ اللَّه تعالى یبغض الوسخ و الشّعث.

خداوند کثافت و ژولیدگى را دشمن دارد.

۷۴۲ _ إنّ اللَّه تعالى یبغض البخیل فی حیاته السّخیّ عند موته.

خداوند کسى را که در زندگى بخیل باشد و هنگام مرگ بخشنده شود. دشمن دارد.

۷۴۳ _ إنّ اللَّه تعالى یبغض المؤمن الّذی لا زبر له.

خداوند مؤمنى را که عقل ندارد دشمن دارد.

۷۴۴_ إنّ اللَّه تعالى یبغض الفاحش المتفحّش.

خداوند شخص بد گو و بد زبان را دشمن دارد.

۷۴۵ _ إنّ اللَّه تعالى یبغض ابن السّبعین فی أهله ابن عشرین فی مشیته و منظره.

خداوند پیر هفتاد ساله را که نیت و رفتار وى چون جوانان بیست ساله باشد دشمن دارد.

۷۴۶_ إنّ اللَّه تعالى یحبّ إذا عمل أحدکم عملا أن یتقنه.

خداوند دوست دارد که وقتى یکى از شما کارى میکند آن را کامل کند.

۷۴۷ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ الرّفق فی الأمر کلّه.

خداوند ملایمت را در همه چیز دوست دارد.

۷۴۸ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ السّهل الطّلیق.

خداوند شخص آسانگیر آزاده را دوست دارد.

۷۴۹ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ الشّاب التّائب.

خداوند جوان توبه کار را دوست درد.

۷۵۰ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ العبد المؤمن المحترف.
خداوند بنده مؤمن پیشه ور را دوست دارد.

۷۵۱ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ المداومه على الإخاء القدیم فداوموا.

خداوند ادامه دوستى دیرینه را دوست دارد، بنا بر این دوستى دیرینه را ادامه دهید.

۷۵۲ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ من عباده الغیور.

خداوند از بندگان خود شخص غیور را دوست دارد.

۷۵۳ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ عبده المؤمن الفقیر المتعفّف أبا العیال.

خداوند بنده مؤمن فقیر عفیف عیالمند را دوست دارد.

۷۵۴ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ أن تعدلوا بین أولادکم حتّى فی القبل.

خداوند دوست دارد که میان فرزندان خود حتى در بوسیدن آنها بعدالت رفتار کنید.

۷۵۵ _ إنّ اللَّه تعالى یزید فی عمر الرّجل ببرّه والدیه.

خداوند بوسیله نیکى با پدر و مادر عمر انسان را فزون میکند.

۷۵۶ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ إغاثه الّلهفان.

خداوند یارى کردن کسانى را که کمک مى جویند دوست دارد.

۷۵۷ _ إنّ اللَّه تعالى یحبّ العبد التّقیّ الغنیّ الحفیّ.

خداوند بنده پرهیزکار ثروتمند مهربان را دوست دارد.

۷۵۸ _ إنّ اللَّه تعالى یدخل بالسّهم الواحد ثلاثه الجنّه: صانعه یحتسب فی صنعته الخیر و الرّامی به و منبله.

خداوند بوسیله یک تیر سه نفر را ببهشت میبرد: آنکه تیر را میسازد و از ساختن آن منظور نیک دارد و آنکه تیر را مى اندازد و آنکه تیر را به تیر انداز دهد.

۷۵۹ _ إنّ اللَّه تعالى یدنی المؤمن فیضع علیه کنفه و ستره من النّاس و یقرّره بذنوبه فیقول أتعرف ذنب کذا؟ أتعرف ذنب کذا؟ فیقول نعم أی ربّ حتّى إذا قرّره بذنوبه و رأى فی نفسه أنّه قد هلک قال فإنّی قد سترتها علیک فی الدّنیا و أنا أغفرها لک الیوم ثمّ یعطی کتاب حسناته بیمینه و أمّا الکافر و المنافق فیقول الأشهاد «هؤلاء الّذین کذّبوا على ربّهم ألا لعنه اللَّه على الظّالمین»

خداوند مؤمن را پیش آرد و او را از مردم مستور و محفوظ دارد و بگناهان خود معترف کند و گوید آیا فلان گناه را میشناسى؟.. آیا فلان گناه را مى شناسى؟.. و او جواب میدهد بله خدایا تا وقتى که او را بگناهانش معترف ساخت و در خاطرش گذشت که از کثرت گناهان هلاک شده است خدا گوید من گناهان تو را در دنیا مستور داشتم و امروز بر تو میبخشم سپس نامه کارهاى نیک او را بدست راستش دهد ولى در باره کافر و منافق آشکارا گوید: «اینها کسانى هستند که بر خداى خود دروغ بستند لعنت خداوند بر گروه ستمکاران».

۷۶۰ _ إنّ اللَّه تعالى یدخل بلقمه الخبز و قبضه التّمر و مثله ممّا ینفع المسکین ثلاثه الجنّه، صاحب البیت الآمر به و الزّوجه المصلحه و الخادم الّذی یناول المسکین.

خداوند بوسیله یک لقمه نان و یک مشت خرما و امثال آن که فقیر را سودمند افتد سه تن را ببهشت میبرد صاحب خانه که بدادن آن فرمان دهد و زنى که آن را آماده کند و خادمى که آن را بفقیر دهد.

۷۶۱ _ إنّ اللَّه تعالى یسأل العبد عن فضل علمه کما یسأله عن فضل ماله.

خداوند از بنده میپرسد که فزونى دانش خود را کجا صرف کرده همچنان که از فزونى مال مى پرسد

۷۶۲ _ إنّ اللَّه تعالى یعافی الامّیّین یوم القیامه مالا یعافی العلماء.

خداوند روز رستاخیز بر بیسوادان چیزهائى را مى بخشد که بر دانشمندان نمیبخشد.

۷۶۳ _ إنّ اللَّه تعالى یعذّب یوم القیامه الّذین یعذّبون النّاس فی الدّنیا.

خداوند روز رستاخیز کسانى را که در دنیا مردم را عذاب کرده اند عذاب میکند.

۷۶۴ _ إنّ اللَّه تعالى یغار و إنّ المؤمن یغار و غیره اللَّه أن یأتی المؤمن ما حرّم اللَّه علیه.

خداوند غیرت میبرد و مؤمن غیرت میبرد غیرت خدا اینست که مؤمن مرتکب کارى شود که خدا حرام کرده است.

۷۶۵ _ إنّ اللَّه تعالى یقبل الصّدقه و یأخذها بیمینه فیربّیها لأحدکم کما یربّی أحدکم مهره، حتّى إنّ اللّقمه تصیر مثل أحد.

خداوند صدقه را میپذیرد و آن را بدست راست خود میگیرد و براى شما بزرگ میکند همچنان که کره اسب خود را بزرگ میکنید تا آنجا که یک لقمه باندازه کوه احد شود.

۷۶۶ _ إنّ اللَّه تعالى یقبل توبه العبد ما لم یغرغر.

خداوند تا دم واپسین توبه بنده را را میپذیرد.

۷۶۷ _ إنّ اللَّه تعالى یقول أنا ثالث الشّریکین ما لم یخن أحدهما صاحبه فإذا خانه خرجت من بینهما.

خداوند گوید تا هنگامى که یکى از دو شریک با دیگرى خیانت نکند من سومى آنها هستم و همین که خیانت بمیان آمد من از میان آنها میروم.

۷۶۸ _ إنّ اللَّه تعالى یقول أنا مع عبدی ما ذکرنی و تحرّکت بی شفتاه.

خداوند گوید تا هنگامى که بنده ام مرا یاد میکند و لبهایش بنام من میجنبد با او هستم.

۷۶۹ _ إنّ اللَّه تعالى یقول أنا خیر قسیم لمن أشرک بی من أشرک بی شیئا فإنّ عمله قلیله

خداوند گوید من عمل کسى را که براى من شریک قرار مى دهد خوب تقسیم میکنم هر که چیزى را با من شریک کند عمل.

۷۷۰ _ و کثیره لشریکه الّذی أشرک بی، أنا عنه غنی.

او از کم و زیاد متعلق بشریکست و من از آن بى نیازم.

۷۷۱ _ إنّ اللَّه تعالى یقول أنا عند ظنّ عبدی بی إن خیرا فخیرا و إن شرّا فشرّا.

خداوند گوید من ناظر گمان بنده خویشم اگر گمان خوب بمن برد خوبى بیند و اگر گمان بد برد بدى بیند.

۷۷۲ _ إنّ اللَّه تعالى یقول إنّ الصّوم لی و أنا أجزی به إنّ للصائم فرحتین، إذا أفطر فرح و إذا لقى اللَّه تعالى فجزاه فرح.

خداوند گوید روزه براى من است و من پاداش آن را میدهم روزه دارد و خوشحالى دارد، وقتى افطار کند خوشحال مى شود و همین که خدا را دیدار کند و او را پاداش دهد باز خوشحال مى شود.

۷۷۳ _ إنّ اللَّه یقول لأهون أهل النّار عذابا لو أنّ لک ما فی الأرض من شى ء کنت تفتدی به؟ قال نعم فقد سألتک ما هو أهون من هذا و أنت فی صلب آدم أن لا تشرک بی شیئا فأبیت إلّا الشّرک.

خداوند بآن که از همه اهل جهنم عذابش آسان تر است گوید اگر همه دنیا مال تو بود میدادى که از عذاب رها شوى؟.. گوید بله خدا گوید هنگامى که در پشت آدم بودى از تو چیزى خواستم که از این آسان تر بود از تو خواستم کسى را با من شریک نسازى و دریغ کردى.

۷۷۴ _ إنّ اللَّه تعالى یقول یا ابن آدم تفرّغ لعبادتی إملاء صدرک غنى و أسدّ فقرک و إلّا تفعل ملأت یدیک شغلا و لم أسدّ فقرک.

خداوند گوید آدمیزاد وقت خود را صرف عبادت من کن تا سینه ترا از بى نیازى پر کنم و فقر را از تو دور سازم و اگر چنین نکنى ترا سخت بدنیا مشغول سازم و فقر را از تو دور نکنم.

۷۷۵ _ إنّ اللَّه تعالى یقول یوم القیامه یا ابن آدم مرضت فلم تعدنی، قال یا ربّ کیف أعودک و أنت ربّ العالمین؟ قال أما علمت أنّ عبدی فلانا مرض فلم تعده؟ أما علمت أنّک لو عدته لوجدتنی عنده؟ یا ابن آدم استطعمتک فلم تطعمنی فقال یا ربّ و کیف أطعمک و أنت ربّ العالمین؟ قال أما علمت أنّه استطعمک عبدی فلان فلم تطعمه؟ أما علمت أنّک لو أطعمته لوجدت ذلک عندی؟ یا ابن آدم إستسقیتک فلم تسقنی قال یا ربّ کیف أسقیک و أنت ربّ العالمین؟ قال استسقاک عبدی فلان فلم تسقه أما إنّک لو سقیته لوجدت ذلک عندی.

خداوند روز رستاخیز گوید آدمیزاد! بیمار شدم مرا عیادت نکردى، گوید خدایا چگونه ترا که پروردگار جهانیانى عیادت کنم گوید مگر نمى دانى که فلان بنده من بیمار بود و او را عیادت نکردى مگر نمى دانى که اگر او را عیادت میکردى مرا پیش او مى یافتى؟... آدمیزاد! من از تو غذا خواستم بمن غذا ندادى! گوید پروردگارا چگونه ترا که پروردگار جهانیانى غذا دهم؟ گوید مگر نمى دانى که فلان بنده من از تو غذا خواست و باو غذا ندادى! مگر نمى دانى که اگر او را غذا مى دادى اکنون پاداش آن را پیش من مییافتى آدمیزاد از تو آب خواستم بمن آب ندادى! گوید چگونه ترا که پروردگار جهانیانى آب بدهم؟ گوید فلان بنده من از تو آب خواست باو آب ندادى اگر باو آب داده بودى اکنون پاداش آن را پیش من مى یافتى.

۷۷۶ _ إنّ اللَّه تعالى ینزل المعونه على قدر المئونه و ینزل الصّبر على قدر البلاء.

خداوند کمک را بقدر احتیاج نازل میسازد و صبر را باندازه بلا مى دهد.

۷۷۷ _ إنّ اللَّه تعالى ینهاکم أن تحلفوا بآبائکم.

خداوند نهى کرده که بپدران خود قسم بخورید.

۷۷۸ _ إنّ اللَّه تعالى یوصیکم بأمّهاتکم ثلاثا، إنّ اللَّه تعالى یوصیکم بآبائکم مرّتین إنّ اللَّه تعالى یوصیکم بالأقرب فالأقرب.

خداوند شما را در باره مادرانتان سه بار سفارش میکند خداوند شما را در باره پدرانتان دو بار سفارش میکند خداوند شما را در باره نزدیکان بترتیب سفارش مى کند.

۷۷۹ _ إنّ اللَّه تعالى یوصیکم بالنّساء خیرا فإنّهنّ أمّهاتکم و بناتکم و خالاتکم.

خداوند شما را در باره زنان به نیکى سفارش میکند، زیرا زنها مادران و دختران و خاله هاى شما هستند.

۷۸۰ _ إنّ اللَّه جمیل یحبّ الجمال.

خداوند زیباست و زیبائى را دوست دارد.

۷۸۱ _ إنّ اللَّه خلق یوم خلق السّموات و الأرض مائه رحمه کلّ رحمه طباق ما بین السّماء و الأرض فجعل منها فی الأرض رحمه فبها تعطف الوالده على ولدها و الوحش و الطّیر بعضها على بعض و أخّر تسعا و تسعین فإذا کان یوم القیامه أکملها بهذه الرّحمه.

خداوند روزى که آسمانها و زمین را آفرید صد رحمت بیافرید که هر یک از آنها میان زمین و آسمان را پر میکند و یکى را در زمین قرار داد که بوسیله آن مادر بفرزند مهربانست و وحش و طیر بیکدیگر مأنوسند و نود و نه رحمت را نگه داشته و همین که روز قیامت شود این یک رحمت را نیز بر آن بیفزاید.

۷۸۲ _ إنّ اللَّه عزّ و جلّ أحبّ الکذب فی الصّلاح و أبغض الصّدق فی الفساد.

خداوند دروغ مصلحت آمیز را دوست دارد و از راست فساد انگیز بیزار است.

۷۸۳ _ إنّ اللَّه عند لسان کلّ قائل، فلیتّق اللَّه عبد، و لینظر ما یقول.

خداوند ناظر زبان هر گوینده ایست بنده باید از خدا بترسد و ببیند چه میگوید.

۷۸۴ _ إنّ اللَّه لا یؤاخذ المزّاح الصّادق فی مزاحه.

خداوند شوخى را که در شوخى خود راستگو باشد مؤاخذه نمیکند

۷۸۵ _ إنّ اللَّه لا یرحم من عباده إلّا الرّحماء.

خداوند فقط ببندگان رحیم خود رحم میکند.

۸۸۶ _ إنّ اللَّه لا یقبل عمل عبد حتّى یرضى قوله.

خداوند عمل بنده را نمیپذیرد مگر آنکه از گفتار وى خشنود باشد

۷۸۷ _ إنّ اللَّه لم یضع داء إلّا وضع له شفاء.

خدا دردى پدید نیاورده جز آنکه علاجى براى آن قرار داده است.

۷۸۸ _ إنّ اللَّه لم ینزل داء إلا أنزل له شفاء إلّا الهرم.

خداوند دردى پدید نیاورده جز آنکه علاجى براى آن قرار داده بجز پیرى.

۷۸۹ _ إنّ اللَّه لم ینزل داء إلّا أنزل له دواء علمه من علمه و جهله من جهله، إلّا السّام و هو الموت.

خداوند دردى پدید نیاورده جز اینکه دوائى براى آن فرستاده هر که آن را بداند بداند و هر که نداند نداند بجز مرگ

۷۹۰ _ إنّ اللَّه لیدرء بالصّدقه سبعین میته من السّوء

خداوند بوسیله صدقه هفتاد قسم مرگ بد را دفع میکند

۷۹۱ _ إنّ اللَّه لیرضى عن العبد أن یأکل الأکله فیحمده علیها أو یشرب الشّربه فیحمده علیها.

خداوند از بنده خشنود مى شود باینکه غذا بخورد و خدا را سپاس گزارد، یا آب بیاشامد و خدا را سپاس گزارد.

۷۹۲ _ إنّ اللَّه لیؤیّد هذا الدّین بالرّجل الفاجر.

خداوند این دین را بمرد بدکار یارى میکند.

۷۹۳ _ إنّ اللَّه یبتلی عبده المؤمن بالسّقم حتّى یکفّر عنه کلّ ذنب.

خداوند بنده مؤمن خود را بمرض مبتلا مى کند تا همه گناهان او بریزد.

۷۹۴_ إنّ اللَّه یبغض السّائل الملحف

خداوند گداى سمج را دشمن دارد.

۷۹۵ _ إنّ اللَّه یبغض الشّیخ الزّانی و الغنیّ الظّلوم و الفقیر المختال.

خداوند پیر زناکار و ثروتمند ستمکار و فقیر متکبر را دشمن دارد.

۷۹۶ _ إنّ اللَّه یبغض کلّ عالم بالدّنیا جاهل بالآخره.

خداوند هر کس را که بکار دنیا دانا و در کار آخرت نادان است دشمن دارد.

۷۹۷ _ إنّ اللَّه یحبّ إذا أنعم على عبده أن یرى أثر نعمته علیه و یبغض البؤس و التّباؤس.

خدا دوست دارد که وقتى به کسى نعمت داد اثر نعمتش بر او آشکار دیده شود و از فقر و اظهار فقر بیزار است.

۷۹۸ _ إنّ اللَّه یحبّ الأبرار الأخفیاء الأتقیاء.

خدا نیکوکاران گمنام پرهیز کار را دوست دارد.

۷۹۹ _ إنّ اللَّه یحبّ البصر النّاقد النّافذ عند مجی ء الشّهوات و الکامل عند نزول الشّبهات یحبّ السّماحه و لو على تمره و یحبّ الشّجاعه و لو على قتل حیّه.

خداوند چشمى را که بهنگام شهوت باریک بین و پیش بین و بهنگام شبهه دقیق است دوست دارد و بخشش را اگر چه یک خرما باشد و شجاعت را اگر چه بکشتن مارى باشد دوست دارد.

۸۰۰ _ إنّ اللَّه یحبّ الشّاب الّذی یفنی شبابه فی طاعه اللَّه.

خداوند جوانى را که عمر خود را در عبادت خدا بسر میبرد دوست دارد.